De informatie begint met "vele handen maken licht werk", en wanneer ik alle tekst doorlees, dan zit er veel waarheid in.
Ik heb geprobeerd alle informatie te lezen, en ben tot de conclusie gekomen, dat wij dankzij het online zijn, tot staat zijn grote dingen te kunnen doen. Ik vraag mij wel af, of je altijd die groep bereikt die voor jouw doel van belang is. Dus de bereikbaarheid, maakt een succes van je doel.
Ik heb ooit van dit fenomeen gehoord van iemand die geld bij elkaar sprokkelde om zo een cd op te nemen, maar de manier waarop zij dit deed, was toch voornamelijk via de televisie, en daar denk ik zit het verschil. Dit is een direkter medium, "wat mensen zien, wat mensen geloven". Dus is het belanrijk om bekendheid te geven aan deze manier van samenwerking.
Verder zou het een mooi middel zijn om projecten ondersteund te krijgen voor bibliotheken, zeker in deze tijd van bezuinigingen..
Ook het werken aan een bepaald project zoals je ziet bij het Nationaal Archief biedt ongekende mogelijkheden. Dit vind ik wel een mooie manier om met elkaar aan een project te werken, anders dan bij crowdfunding, wat meer een geldkwestie is, lijkt mij crowdsourcing een manier om met gesloten beurzen kennis te delen en kennis te verzamelen/archieveren.
Je hebt helemaal gelijk, het biedt je ongekende mogelijkheden, maar ook vele valkuilen. Waar je vooral heel goed over moet nadenken is wáárom mensen hun kostbare tijd willen steken in jouw project. Wat schieten ze er mee op? En hoe hou je mensen actief. Maar er zijn heel veel voorbeelden te noemen waar helemaal geen organisatie achter zit en waar dit soort zaken vanzelf, groots en klein functioneert. Denk maar aan #durftevragen, waar mensen elkaar in een verloren moment helpen door het antwoord te geven op een vraag die via sociale media wordt gesteld. En bedenk eens wat de bibliotheek daarin zou kunnen betekenen. In een later stadium gaan we kijken naar de sociale catalogus, waar mensen informatie toe kunnen voegen aan de catalogus. Samen bouw je zo aan een beter bruikbare catalogus, nog niet wereldschokkend, maar ondertussen niet meer weg te denken.
BeantwoordenVerwijderen